Uitzenden is een vak. En wie dat vak goed wil uitoefenen, moet blijven investeren in kennis. Daar is Tres Dijkshoorn, directeur van FlexAssets, stellig over. Want een diploma is een belangrijke basis, maar de flexbranche staat daarna niet stil. “Als je denkt dat je het weet, is het alweer verouderd.”
‘Wat verkoop je eigenlijk?’ Tres Dijkshoorn stelde de vraag tijdens een training aan het commerciële team van een uitzendorganisatie. Een simpele vraag, zou je denken. Toch bleef het stil.
Een paar weken later gaf ze dezelfde training bij een ander bureau. Weer stelde ze de vraag: ‘Wat verkoop je?’ Dit keer kwam er wél een antwoord. ‘Ik verkoop toekomstperspectief.’
“Dat vond ik zó mooi. Deze dame begreep wat dit vak betekent. Je verkoopt niet alleen uren. Je kunt verschil maken in het leven van iemand. Dat is staan voor je vak. Dan komt het uit je hart.”
Van uren verkopen naar adviseren
Toen Tres 33 jaar geleden begon, zag de flexbranche er anders uit. “We zijn van uurtjes verkopen steeds meer naar de rol van HR-businesspartner gegaan. En als je van ondiep naar dieper water gaat, dan moet je wel goed kunnen zwemmen.”
Een opdrachtgever verwacht niet alleen meer dat een uitzendorganisatie mensen levert. Je moet kunnen uitleggen wat veranderende wet- en regelgeving betekent, welke keuzes daarbij horen en waar risico’s liggen. “Als je kiest voor uitzenden, doe het dan goed, met inachtneming van alle spelregels. Uitzenden is een vak en daar hoort vakkennis bij.”
Het diploma is de basis
Tres kiest er bewust voor om met FlexAssets, dat dit jaar 25 jaar bestaat, niet op te leiden voor het SEU-examen. “Er zijn genoeg opleiders die dat goed doen. Het SEU-diploma is voor mij de basis.” Haar eigen trainingen beginnen waar die basis ophoudt: in wat zij ‘het grijze gebied van de dagelijkse praktijk’ noemt.
Want de praktijk houdt zich niet altijd netjes aan de theorie. Daar komen situaties voorbij die niet zwart-wit zijn. Daar verandert een cao. Komt nieuwe wetgeving. Of zit er een opdrachtgever tegenover je die vooral wil weten: wat betekent dit voor míj?
En daarom is iemand volgens Tres na het behalen van een diploma niet uitgeleerd. “Als je niet meedoet aan permanente educatie, dan klets je binnen een jaar achterstevoren.”
Hoe weet je of kennis nog klopt?
Een diploma op zak en jarenlange ervaring. Dan zit het toch wel goed met die kennis? Tres draait de vraag liever om. “Hoe weet je of die kennis nog klopt? En hoe meet je dat? Een diploma van jaren geleden laat zien dat kennis op dat moment aanwezig was. Maar hoe weet je of die kennis sindsdien is meegegroeid met het vak?”
Sterker nog: ontbrekende kennis kan professionals ook onzeker maken. “Ik zie bijvoorbeeld dat mensen huiverig kunnen worden om met opdrachtgevers over wet- en regelgeving in gesprek te gaan wanneer ze niet zeker weten hoe het precies zit. Dan houden ze zich eerder op de vlakte. Terwijl een professional met actuele kennis juist het gesprek kan aangaan, uitleggen en adviseren.”
Wat kost het als je níét investeert in kennis?
Tres ziet dat scholing nog regelmatig als kostenpost wordt gezien. Ze ziet bijvoorbeeld startende uitzendondernemers die weinig ruimte hebben om in kennis te investeren en daarom eerst zelf ‘aanrommelen’. “En anderhalf jaar later komen ze erachter dat het toch niet zo handig is geweest. Dan kost het dubbel zoveel om het te herstellen.”
De vraag is volgens Tres daarom niet alleen wat scholing kost. Interessanter is wat goede vakkennis oplevert. “Wie actuele kennis heeft, kan een opdrachtgever beter adviseren. Uitleggen waarom iets nodig is. Meedenken over veranderingen. En zichtbaar maken wat een goede uitzendorganisatie toevoegt. Kennis verhoogt de waarde van je bureau.”
Hongerig blijven naar je vak
Die overtuiging is ook de reden dat Tres haar opleidingen inmiddels heeft laten accrediteren voor Permanente Educatie (PE) bij SEU.
“Ik praat al heel lang over permanente educatie. Ik vind het belangrijk dat intercedenten en backofficemedewerkers hongerig blijven naar hun vak. Dan vind ik ook dat ik dat zelf moet laten zien.”
En werkgevers? Die zouden scholing volgens haar niet moeten bewaren voor het moment dat er nog wat opleidingsbudget over is. Of totdat er iets verandert of misgaat. Want actuele kennis is niet alleen een zaak van de professional. Het vraagt ook iets van de organisatie.
Of, zoals ze het zelf samenvat: “Kennis is een strategische keuze geworden.”





